خواجه نصير الدين الطوسي

254

اخلاق محتشمى ( فارسى )

تشنگى سايلان بردى ، و ايشان را بجواب سيراب گردانيدى ، و به ظاهر خويشتن را ضعيف نمودى ، و چون كارى بجد در پيش آمدى شير [ ى ] بود آسوده كه بامداد برخيزد در طلب فريسه ، مارى قتال كه در وادى باشد ، هيچ حجت نياوردى تا حكومت گذارده نكردى ، و ملامت نكردى كسى را بر آنچه در امتثال آن عذرى نباشد ، مگر آنكه عذر خواستن او بشنيده بودى ، و حجت او منقطع شده ، و شكايت رنج نكردى مگر بعد از آنكه بهتر شده بودى ، و آن گفتى كه بكردى ، و آن نگفتى كه نكردى ، و اگر سخنى برو غالب شدى بسخن بودى ، يعنى : سخن ازو بيشتر گفته ، اما بخاموشى برو غالب نبودندى ، كه بيشتر ازو كسى خاموش نبودى ، و شنيدن از گفتن دوست‌تر داشتى ، و چون دو كار او را پيش آمدى آن كردى كه مخالف هواى او بودى . بر شما باد كه اين خلقها فرا گيريد ، و بران ملازمت نمائيد ، و در آن راغب باشيد ! اگر نتوانيد ، بدانيد كه : اگر اندكى فراگيرند بهتر از آنكه همه فرو گذارند . ( 20 ) نافسوا فى المكارم ، و سارعوا فى المغانم ، و لا تحتسبوا بمعروف لم تعجّلوه ، و اكتسبوا الحمد بالنجح ، و لا تكتسبوا بالمطل ذمّا ! ترجمه : رغبت كنيد در مكارم ، و بشتابيد بنعمتها ! و نيكويى كه تعجيل نكرده باشيد در شمار مياريد ، حمد و مدح اكتساب كنيد به آنكه حاجات برآوريد ، و بدفع دادن مذمت « 1 » كسب نكنيد ! ( 21 ) اللّهمّ انّى اعوذ بك من هيجان الحرص ، و سورة الغضب ،

--> ( 1 ) - اصل : زمت .